26 س - شخصى به اعتماد نايب خود در رَمى ، ذبح كرده و حلق نموده است ، بعد معلوم شده كه نايب از جانب او رَمى ننموده است ، آيا ذبح و حلق او صحيح است ؟
ج - كفايت مىكند .
27 س - شخصى در قربانى كسى را نايب خود كرد ، و پس از آن به ديگرى نيابت داد ، ولى شخص أول ذبح نمود ، آيا صحيح است ؟
ج - اگر اولى را از وكالت عزل نكرده كافى است . و مجرد نيابت دادن به دومى ، عزل اولى از نيابت نيست .
28 س - شخصى با جهل به اشتراط مؤمن بودن ذابح ، قربانى خود را به ديگرى واگذار كرده كه ذبح نمايد ، بعد از ذبح متوجه مسأله شده است ، وظيفهء او چيست ؟
ج - اگر مؤمن بودن ذابح معلوم نيست ، بايد دومرتبه قربانى كند .
29 س - كسى را وكيل در قربانى نموده ، آيا وكيل مىتواند به ديگرى وكالت دهد ؟
ج - اگر وكالت داده كه وكيل ، خودش قربانى كند ، نمىتواند به ديگرى بدهد .
30 س - اگر ذبح قربانى شخصى توسط غير مؤمن صورت گرفته باشد ، آيا تكرار آن بايد در ايام تشريق باشد ؟
ج - اگر در بقيهء ذيحجه تا آخر آن هم قربانى شود كافى است ؛ اگرچه تأخير آن از ايام تشريق جايز نيست .
31 س - مُحرمى كه لباس احرامش بر اثر ذبح نجس شده ، مىتواند به مقدارى كه براى ديگران ذبح مىكند ، در لباس احرام نجس باشد ؟
ج - در صورت امكان بايد لباس خود را تطهير كند ، و اگر نكرد ضررى به احرام يا ذبح ندارد .
32 س - در مناسك نوشته : « واجب است احتياطاً كه قربانى را از روز عيد تأخير نيندازند » حال اگر كسى بدون عذر تأخير انداخت ، به غير از حرمت تكليفى ، عواقب ديگرى هم دارد ؟
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 230
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٢٣٠