مسأله 13 - در انداختن سنگها شرط نيست طهارت از حدث يا خبث و در خود سنگها نيز طهارت شرط نيست .
مسأله 14 - از بچهها و مريضها و كسانى كه نمىتوانند به واسطهء عذرى - مثل اغما - خودشان رَمى كنند ، كسى ديگر نيابت كند .
مسأله 15 - مستحب است بلكه موافق احتياط است كه اگر بشود مريض را حمل كنند و ببرند نزد جمره و در حضور او سنگ بيندازند .
مسأله 16 - اگر مريض خوب شد و بيهوش به هوش آمد بعد از آن كه نايب سنگها را انداخت لازم نيست خودش اعاده كند ، و اگر در بين سنگ انداختن خوب شد يا به هوش آمد بايد خودش از سر ، سنگ بيندازد ، و كفايت كردن به مقدارى كه نايب عمل كرده مشكل است .
مسأله 17 - كسانى كه عذر دارند از اين كه روز رَمى كنند مىتوانند شب عمل كنند ، هر وقت شب كه باشد .
مستحبات رَمى جمرات
در رَمى جمرات چند چيز مستحب است :
1 - با طهارت بودن در حال رَمى .
2 - هنگامى كه سنگها را در دست گرفته و آمادهء رَمى است اين دعا را بخواند :
« أَللَّهُمَّ هَذِهِ حَصَيَاتِي فَأَحْصِهِنَّ لِي وَارْفَعْهُنَّ فِي عَمَلِي » .
3 - با هر سنگى كه مىاندازد تكبير بگويد .
4 - هر سنگى را كه مىاندازد اين دعا را بخواند :
« أَللَّهُ أَكْبَرُ ، أَللَّهُمَّ ادْحَرْ عَنِّي الشَّيْطَانَ ، أَللَّهُمَّ تَصْدِيقاً بِكِتَابِكَ وَعَلَى سُنَّةِ نَبِيِّكَ ، أَللَّهُمَّ اجْعَلْهُ لِي حَجّاً مَبْرُوراً وَعَمَلًا مَقْبُولًا وَسَعْياً مَشْكُوراً وَذَنْباً مَغْفُوراً » .
5 - ميان او و جمره در جمرهء عقبه ده يا پانزده ذراع فاصله باشد و در جمرهء