مسأله 4 - اگر شك كند در عدد انداختن در وقتى كه مشغول عمل است بايد چندان بيندازد تا علم به عدد پيدا كند ، و همچنين اگر شك كند كه سنگى كه انداخت خورد به جمره يا نه بايد بيندازد تا علم به رسيدن پيدا كند .
مسأله 5 - اگر سنگى را كه انداخت به جمره نرسيد بايد دومرتبه بيندازد اگرچه در وقت رَمى گمانش آن بود كه رسيده است ، پس اگر پهلوى جمره چيزهاى ديگرى نصب شده و اشتباهاً به آنها رَمى كرده كافى نيست ، و بايد اعاده كند اگرچه در سال ديگر به وسيلهء نايبش .
مسأله 6 - اگر چند سنگ را با هم بيندازد مانع ندارد لكن يكى حساب مىشود ، چه يكى از آنها به محل بخورد يا همه .
مسأله 7 - جايز است سواره و پياده سنگ بيندازد .
مسأله 8 - بايد سنگ را با دست بيندازد ، اگر با پا يا دهان بيندازد كافى نيست ، ولى بعيد نيست با « فلاخن » كافى باشد .
مسأله 9 - اگر بعد از آن كه سنگ را انداخت و از محل منصرف شد شك كند در عدد سنگها ، اگر شك در نقيصه كند احتياط آن است كه برگردد و نقيصه را تمام كند ، و در شك در زياده اعتنا نكند .
مسأله 10 - اگر بعد از ذبح يا سر تراشيدن شك كند در انداختن سنگ يا در عدد آن اعتنا نكند .
مسأله 11 - اگر بعد از فارغ شدن شك كند در اين كه درست انداخته يا نه ، بنابر صحت بگذارد ، بلى اگر در رسيدن سنگ آخرى به محل شك كند بايد اعاده كند ، ولى اگر رسيدن را دانست و احتمال داد كه با پا انداخته باشد يا سنگ مستعمل انداخته باشد اعتنا نكند .
مسأله 12 - ظن به رسيدن سنگ و عدد آن اعتبار ندارد .
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 216
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٢١٦