توقف كند و برود يا طرف عصر بيايد و توقف كند حج او صحيح است اگرچه توقف نكردن از روى عمد و علم باشد .
مسأله 7 - آنچه در وقوف ركن است مسمّاى وقوف است ؛ به اين معنى كه گفته شود قدرى در عرفات بوده ، هرچند خيلى كم باشد مثل يك دقيقه يا دو دقيقه ، پس اگر هيچ به عرفات نرود ركن را ترك كرده .
مسأله 8 - اگر از روى عمد و علم ، وقوف ركنى را ترك كند - يعنى در هيچ جزء از بعد از ظهر تا مغرب در عرفات نباشد - حجش باطل است ، و كفايت نمىكند براى او وقوف در شب عيد كه وقوف اضطرارى است .
مسأله 9 - اگر كسى عمداً پيش از غروب شرعى از عرفات كوچ كند و از حدود عرفات بيرون رود و پس از آن نادم شود و برگردد و تا غروب توقف كند چيزى بر او نيست بنابر اقوا ، لكن احتياط در كفاره است به يك شتر ، و همچنين اگر بدون آن كه پشيمان شود از كار خود ، براى حاجتى برگردد لكن بعد از رسيدن با قصد قربت توقف كند چيزى بر او نيست .
مسأله 10 - اگر در فرض سابق مراجعت نكرد كفارهء آن يك شتر است كه بايد در راه خدا قربانى كند هرجا بخواهد ، و احتياط مستحب آن است كه در مكه قربانى كند ، و اگر متمكن از قربانى نباشد هيجده روز روزه بگيرد ، و احتياط مستحب آن است كه پشت سر هم روزه بگيرد .
مسأله 11 - اگر سهواً كوچ كرد و بيرون رفت ؛ پس اگر يادش آمد بايد مراجعت كند ، و اگر مراجعت نكرد گناهكار است ، لكن كفاره ندارد بنابر اقوا گرچه احوط است ، و اگر يادش نيامد چيزى بر او نيست .
مسأله 12 - اگر كسى از روى ندانستن مسأله ، آنچه ذكر شد بكند حكم او حكم كسى است كه سهواً كرده است .
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 200
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٢٠٠