فصل هفتم تقصير و بعض احكام آن
و در آن چند مسأله است :
مسأله 1 - واجب است بعد از آن كه سعى كرد تقصير كند ؛ يعنى قدرى از ناخنها يا قدرى از موى سر يا شارب يا ريش را بزند ، و بهتر آن است كه اكتفا به زدن ناخن نكند ، و از موى قدرى بزند ، بلكه موافق احتياط است ، و تراشيدن سر در تقصير كفايت نمىكند بلكه حرام است .
مسأله 2 - اين عمل نيز از عبادات است و بايد با نيت پاك و خالى از قصد غير اطاعت خدا بياورد و اگر ريا كند موجب باطل شدن عمرهاش مىشود مگر آن كه جبران كند .
مسأله 3 - اگر تقصير را فراموش كند تا وقتى كه احرام حج را ببندد عمرهاش صحيح است و مستحب است فديهء يك گوسفند ، و احتياط آن است كه فديه بدهد .
مسأله 4 - اگر عمداً تقصير را ترك كند تا احرام بستن به حج ، عمرهء او باطل مىشود بنابر اقوا و ظاهراً حج او حج افراد شود ، و احتياط واجب آن است كه پس از تمام كردن حج افراد ، عمرهء مفرده بهجا آورد و در سال بعد حج را اعاده كند .