مسأله 5 - اگر از روى سهو ترك كرد طواف را لازم است آن را بهجا آورد هر وقت كه باشد ، و اگر برگشته به محل خود و نتواند برگردد به مكه يا مشقت داشته باشد برگشتن ، بايد شخص مورد اطمينانى را نايب بگيرد .
مسأله 6 - اگر سعى را بهجا آورده پيش از آن كه طواف را بهجا آورد احتياط واجب آن است كه سعى را هم بهجا آورد ، و اگر نماز طواف را بهجا آورده [ پيش از آنكه طواف را بهجا آورد ] بايد آن را هم بعد از طواف اعاده كند .
مسأله 7 - اگر شخص مُحرم به واسطهء مرض ، خودش قدرت نداشته باشد كه طواف كند و تا وقت تنگ شود قدرت حاصل نكند ، اگر ممكن است خود او را به يك نحو ببرند و طواف دهند اگرچه به دوش گرفتن يا بر تخت گذاشتن باشد ، و اگر ممكن نشود بايد براى او نايب بگيرند .
مسأله 8 - شخص مريض را كه طواف مىدهند بايد مراعات شرايط و احكام طواف را به مقدارى كه براى او ممكن است بكنند .
واجبات طواف
و آن دو قسم است :
قسم أول - چيزهايى كه شرط طواف است ، و آن پنج امر است :
اول - نيت است ؛ يعنى بايد طواف را با قصد خالص براى خدا بهجا آورد .
و در اينجا چند مسأله است :
مسأله 1 - نيت را لازم نيست به زبان بياورد و لازم نيست به قلب بگذراند ، بلكه همان كه بنا دارد اين عمل را بهجا آورد و با اين بنا بهجا آورد ، كفايت مىكند و به عبارت ديگر ، نيت در عبادت و كارهاى ديگر در اين جهت فرق ندارد ، پس همانطور كه انسان با قصد آب مىخورد و راه مىرود عبادت را اگر همانطور بهجا آورد با نيت بهجا آورده .