مسأله 20 - اگر مالى كه براى حج كفايت مىكند را به او ببخشند براى اين كه حج بهجا آورد بايد قبول كند و حج بهجا آورد و همچنين اگر واهب بگويد مخيّرى بين اين كه حج بهجا آورى يا نه . ولى اگر اسم حج را نياورد و فقط مال را به او ببخشد قبول واجب نيست .
مسأله 21 - باذِل مىتواند از بذلش برگردد ولى اگر در بين راه باشد بايد نفقهء برگشتن او را بدهد ، و اگر بعد از احرام رجوع كند بايد نفقهء اتمام حج را نيز بپردازد .
مسأله 22 - پول قربانى در حج بذلى بر عهدهء باذل است ولى كفارات بر عهدهء او نيست ، و اگر پول قربانى را بذل نكند حج واجب نمىشود مگر در صورت وجود شرايط ديگر استطاعت .
مسأله 23 - كسى كه در راه حج براى خدمت اجير شود به اجرتى كه با آن مستطيع مىشود حج بر او واجب مىشود هرچند اجاره بر او واجب نبوده است ولى بعد از آن مستطيع مىشود و بايد حج بهجا آورد .
مسأله 24 - كسى كه براى نيابت از ديگرى اجير شد و با اجرت آن مستطيع گشت در صورتى كه استيجار براى سال أول باشد بايد حج نيابى را مقدم بدارد و چنانچه استطاعت او تا سال بعد باقى بماند براى خودش در سال بعد حج بهجا آورد .
مسأله 25 - شرط است در استطاعت كه مخارج عائلهاش را تا برگشت از حج داشته باشد هرچند عائله واجب النفقهء او نباشند .
مسأله 26 - شرط است در استطاعت ، رجوع به كفايت ؛ يعنى بعد از برگشت از حج تجارت يا زراعت يا صنعت يا منفعت ملك مثل باغ و دكان داشته باشد به طورى كه براى زندگانى به شدت و حرج نيفتد ، و اگر قدرت بر كسب لايق به حالش هم داشته باشد كافى است ، و اگر بعد از مراجعت نياز به مثل زكات و خمس و ساير وجوه
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 8
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٨