حرجى باشد ، و اگر نداشته باشد يا حرجى باشد ظاهراً حكم مصدود را داشته باشد .
مسألهء 7 - اگر از يك طريق مصدود شد و راه ديگرى هست كه باز است و مخارج رفتن از آن راه را دارد بايد به احرام باقى بماند و از آن راه برود ، و اگر از آن راه رفت و حج او فوت شد بايد عمرهء مفرده به جا آورد و از احرام خارج شود .
مسألهء 8 - اگر شخص مصدود خوف آن داشته باشد كه اگر از راه ديگر برود به حج نمىرسد ، نمىتواند عمل شخص مصدود را بكند و مُحلّ شود ، بلكه بايد به راه ادامه دهد و صبر كند تا فوت محقق شود و با عمرهء مفرده متحلل شود .
مسألهء 9 - تحقق پيدا مىكند مصدود بودن در حج به اينكه به هيچ يك از وقوف اختيارى و اضطرارى عرفه و مشعر نرسد ، بلكه تحقق پيدا مىكند اگر نرسد به چيزى كه به فوت آن ، حج فوت مىشود هر چند از روى علم و عمد نباشد ، و صور آن سابق ذكر شد ، بلكه ظاهراً تحقق پيدا كند به اينكه بعد از وقوفين منع كنند او را از منى و مكه و نتواند نايب بگيرد ، بلكه اگر منع كنند از اعمال منى يا اعمال مكه با عدم امكان نايب ، بلى در صورتى كه تمام اعمال را به جا آورد و منع نمودند از برگشتن به منى براى بيتوته و اعمال ايام تشريق ، مصدود بودن تحقق پيدا نمىكند و حج او صحيح است و بايد نايب بگيرد براى اعمال در اين سال ، و اگر نشد سال ديگر .
مسألهء 10 - كسى كه مصدود شد از آمدن به مكه يا از اتمام اعمال يا از به جا آوردن اعمالى به ترك آنها حتى به غير عمد ، حج باطل مىشود ، و به
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 337
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٣٧