كه در مسألهء اول ذكر شد ، اگر سر آنها مو نداشته باشد بايد تيغ را بكشند به سر آنها و آن كافى است از تراشيدن سر .
مسألهء 8 - كسانى كه مخير هستند ميان تراشيدن سر و گرفتن موى ريش يا شارب و گرفتن ناخن ، اگر سرشان مو نداشت بايد تقصير كنند ، و اگر هيچ مو نداشتند حتى موى ابرو ، بايد ناخن بگيرند و اگر آن را هم نداشتند تيغ را به سر بكشند ، كافى است .
مسألهء 9 - تراشيدن ريش كفايت نمىكند از تقصير .
مسألهء 10 - اكتفا كردن به تقصير موى زير بغل يا عانه محل اشكال است .
مسألهء 11 - محلّ تراشيدن سر و تقصير نمودن ، منى است ، و جايز نيست اختياراً در غير آنجا .
مسألهء 12 - احتياط آن است كه در روز عيد باشد اگر چه بعيد نيست جواز تأخير تا آخر ايام تشريق .
مسألهء 13 - اگر كسى سر نتراشيد و تقصير نكرد در منى و از آنجا كوچ كرد بايد مراجعت كند و عمل را انجام دهد ، و فرقى نيست در اين حكم بين كسى كه عمداً ترك كرده يا نسياناً و سهواً يا به واسطهء مسأله ندانستن .
مسألهء 14 - اگر براى اين شخص ممكن نشود برگشتن به منى ، هر جا كه هست سر بتراشد يا تقصير كند و موى خود را بفرستد به منى در صورت امكان ، و مستحب است كه مو را در منى دفن كند در محل خيمهء خود .
مسألهء 15 - جايز نيست طواف حج بكند قبل از تقصير يا سر تراشى ، و همچنين سعى را جايز نيست جلو بيندازد .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 277
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٧٧