فصل هفتم : تقصير
و در آن چند مسأله است :
مسألهء 1 - واجب است بعد از آنكه سعى كرد ، تقصير كند ؛ يعنى قدرى از ناخنها يا قدرى از موى سر يا شارب يا ريش را بزند ، و بهتر آن است كه اكتفا به زدن ناخن نكند و از موى قدرى بزند ، بلكه موافق احتياط است ، و تراشيدن سر در تقصير كفايت نمىكند بلكه حرام است .
مسألهء 2 - اين عمل نيز از عبادات است و بايد با نيت پاك و خالى از قصد غير اطاعت خدا بياورد ، و اگر ريا كند موجب باطل شدن عمرهاش مىشود ، مگر آنكه جبران كند .
مسألهء 3 - اگر تقصير را فراموش كند تا وقتى كه احرام حج را ببندد ، عمرهاش صحيح است و مستحب است فديهء يك گوسفند ، و احتياط آن است كه فديه بدهد .
مسألهء 4 - اگر عمداً تقصير را ترك كند تا احرام بستن به حج ، عمرهء او باطل مىشود بنا بر اقوى ، و ظاهراً حج او حج افراد شود ، و احتياط واجب آن است كه پس از اتمام كردن حج افراد عمرهء مفرده به جا آورد و در سال بعد حج را اعاده كند .