آنها براى رفع خستگى ، و لازم نيست عذرى داشته باشد بنا بر اقوى .
مسألهء 15 - جايز است تأخير سعى از طواف و نماز آن براى رفع خستگى يا تخفيف گرمى هوا ، و جايز است بدون عذر تأخير بيندازد تا شب ، گرچه احتياط در تأخير نينداختن است .
مسألهء 16 - جايز نيست تأخير انداختن تا فردا بدون عذر از قبيل مرض .
مسألهء 17 - سعى از عبادات است و بايد آن را با نيت خالص براى فرمان خداى تعالى بياورد .
مسألهء 18 - سعى مثل طواف ، ركن است و حكم ترك آن از روى عمد يا سهو چنان است كه در طواف گذشت .
مسألهء 19 - زياد كردن در سعى بر هفت مرتبه از روى عمد موجب باطل شدن آن است به تفصيلى كه در طواف گذشت .
مسألهء 20 - اگر از روى فراموشى زياد كند بر سعى چه كمتر از يك مرتبه يا بيشتر ، سعى او صحيح است ، و بهتر آن است كه زايد را رها كند ، گرچه بعيد نيست كه بتواند آن را به هفت مرتبه برساند .
مسألهء 21 - اگر سعى را كم كند سهواً ، واجب است آن را اتمام كند هر وقت يادش بيايد ، و اگر به وطن خود مراجعت كرده و براى او مشقت ندارد ، بايد مراجعت كند ، و اگر نمىتواند يا مشقت دارد ، بايد نايب بگيرد .
مسألهء 22 - اگر كمتر از يك مرتبه سعى كرد و بقيه را فراموش كرد بياورد ، احتياط واجب آن است كه سعى را از سر بگيرد ، و اگر بعد از تمام كردن يك مرتبه يا بيشتر فراموش كرد به هفت مرتبه برساند ، جايز است
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 201
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٠١