محمل ، چه در حال اختيار و چه با عذر ، لكن راه رفتن افضل است .
مسألهء 7 - طهارت از حَدَثْ و خَبَثْ و ستر عورت در سعى معتبر نيست ، گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است .
مسألهء 8 - واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن به جا آورد ، و اگر عمداً پيش از آنها به جا آورد بايد بعد از طواف و نماز آن را اعاده كند .
مسألهء 9 - اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف ، اقوى آن است كه آن را اعاده كند ، و همچنين است اگر از روى ندانستن مسأله ، مقدم بدارد .
مسألهء 10 - واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد ، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه ، سعيش باطل است .
مسألهء 11 - اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد از هر طبقه جايز است سعى كند ، گرچه احوط سعى از همان راهى است كه از اول متعارف بوده .
مسألهء 12 - اگر طبقهء زيرزمينى درست شد و كوه صفا و مروه ريشهدار بود و سعى بين آن دو واقع شد ، صحيح است على الظاهر ، و احوط سعى از طبقهء زيرزمينى است .
مسألهء 13 - واجب است در وقت رفتن به طرف مروه متوجه به آنجا ، و وقت رفتن رو به صفا متوجه به آن باشد ، پس اگر عقب عقب برود يا پهلو به طرف صفا يا مروه كند و برود ، باطل است ، لكن نگاه كردن به چپ و راست بلكه گاهى به پشت سر اشكال ندارد .
مسألهء 14 - جايز است به جهت استراحت و رفع خستگى ، نشستن يا خوابيدن بر صفا يا مروه ، و همين طور جايز است نشستن يا خوابيدن بين
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 200
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٠٠