و عنبر ، بلكه مطلق عطر هر قسم كه باشد .
و در اينجا چند مسأله است :
مسألهء 1 - ماليدن عطر بر بدن و لباس جايز نيست و همين طور پوشيدن لباس كسى كه بوى عطر مىدهد ، اگر چه قبلًا به آن عطر ماليده شده باشد .
مسألهء 2 - خوردن چيزى كه در آن چيزى است كه بوى خوش مىدهد ؛ مثل زعفران جايز نيست .
مسألهء 3 - اگر به پوشيدن لباس يا خوردن غذايى كه بوى خوش مىدهد اضطرار پيدا كند ، بايد دماغ خود را بگيرد كه بوى خوش به آن نرسد .
مسألهء 4 - از گلها يا سبزيهايى كه بوى خوش مىدهد بايد اجتناب كند ، مگر بعضى انواع كه صحرايى است ؛ مثل « بومادران » و « درمنه » و « خزامى » كه مىگويند از خوشبوترين گلها است .
مسألهء 5 - احتياط آن است كه از « دارچين » و « زنجبيل » و « هل » و امثال آنها اجتناب كند اگر چه اقوى حرام نبودن آنها است .
مسألهء 6 - از ميوههاى خوشبو از قبيل سيب و بِه اجتناب لازم نيست ، و خوردن آنها و بوييدن آنها مانع ندارد ، لكن احتياط آن است كه بوييدن را ترك كند .
مسألهء 7 - اقوى حرمتِ گرفتن دماغ است از بوى بد ، لكن فرار كردن از بوى بد به تند رفتن عيب ندارد .
مسألهء 8 - خريد و فروش عطريات اشكال ندارد ، لكن نبايد آنها را براى امتحان بو كند يا استعمال كند .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 98
مساهمون: السيد الخميني
ص٩٨