اصول فلسفهء متعاليهء الهى هر آنچه نزد خويش داشتم و بعضى از آنچه از اساتيد بزرگوار - خداوند سايهء ايشان را مستدام گرداند - و كتب ارباب معرفت و صاحبدلان - رضواناللَّه عليهم - فرا گرفته بودم بر وى عرضه كردم ، و او به حمد خداوند متعال به مرتبهء علم و عرفان رسيده ، مسلك عقل و ايمان را پيمود ، در حالى كه خود نيز - سلّمه اللَّه - داراى قريحه و سرّى لطيف و قلبى پاك و طينت سليم و فكرى نيكوست كه لباس علم و راستى بر تن كرده ، و توكل همه بر خداست در مبدأ و معاد .
و اكيداً وصيت مىكنم او را به آنچه اعاظم حكمت و اساتيد بزرگوار اهل معرفت ، ما را به آن وصيت كردهاند كه نسبت به عرضهء اسرار اين معارف بر غير اهلش - منكران و بىتدبيران و آنان كه از راه حق و انصاف گم گشتهاند - كاملًا بخل بورزد ، كه آن كوتهنظران ، ذوقى تار و عقلى كدر دارند و علم و حكمت جز جهالت و گمراهى بر ايشان نيفزايد و معارف حقه جز زيان و حيرت نياندوزد كه خداوند عالى مرتبه فرموده :
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ
. . .
وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً
« 1 » ما از قرآن آنچه را رحمت و شفاى مؤمنين است فرو فرستاديم و بر ستمگران جز زيان نيفزايد .
بپرهيز و بر حذر باش - اى برادر روحانى و دوست عقلانى - از اين اشباح مدعى تمدن و تجدد كه آنان ستورى رميده و گرگهايى درنده و شياطينى انساننما هستند كه از حيوان گمراهتر و از شيطان پستترند ، و قسم به جان حقيقت كه ميان آنان و تمدن آنچنان فاصلهء دورى است كه اگر به شرق روند تمدن به غرب گريزد و چون به غرب روى آورند تمدن به شرق برود ، و
هامش
( 1 ) - الإسراء ( 17 ) : 82 .