فانقطع بخروجه على تلك الحال موادّ كيده الّتي كان يتشعّث بها الأمر على النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم وذلك أنّه لو خرج آيساً حسب ما آيسه الرّجلان لتجدّد للقوم من الرّأي في حربه عليه السلام والتّحرّز منه ما لم يخطر لهم ببال مع مجيء أبي سفيان إليهم بما جاء ، أو كان يقيم بالمدينة على التّمحّل لتمام مراده بالاستشفاع إلى النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم فيتجدّد بذلك أمر يصدّ النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم عن قصد قريش ، أو يثبّطه عنهم تثبيطاً يفوته معه المراد ، وكان التّوفيق من اللَّه تعالى مقارناً لرأي أمير المؤمنين عليه السلام فيما رآه من تدبير الأمر مع أبي سفيان حتّى انتظم بذلك للنّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم من فتح مكّة ما أراد . « 1 »
المفيد ، الإرشاد ، 1 / 119 - 121
* * * « 1 »
هامش
( 1 ) - أبو سفيان ( كه از آن دو نتيجة نگرفت ) ، به خانهء أمير المؤمنين عليه السلام رفت واجازهء ملاقاة خواست . حضرت در حالي كه فاطمه وحسن وحسين عليهم السلام در خانه پيش أو بودند ، اجازه داد كه وارد شود . أبو سفيان درآمد وعرض كرد : « يا علي ! تو از نظر خويشاوندى ، نزديكترين اين مردم به من هستى ومن به نزد تو آمدهام وتو مرا نااميد باز مگردان . ودر انجام خواستهء من پيش رسول خدا صلى الله عليه وآله وساطت كن وميانجى شو . »
حضرت به أو فرمود : « واي بر تو اى أبا سفيان ! همانا رسول خدا صلى الله عليه وآله به كارى تصميم گرفته كه هيچ كدام يك از ما نيروى سخن گفتن در برابر تصميم أو نداريم . »
پس أبو سفيان رو به حضرت فاطمه عليها السلام كرده ، به أو عرض كرد : « اى دختر محمد صلى الله عليه وآله ! آيا ممكن است كه دو فرزند خود را دستور فرمايى كه در ميان مردم مرا در پناه خود گيرند وزنهار دهند ، وبراي هميشه اين دو آقايان نژاد عرب باشند ؟ »
فرمود : « دو پسرك مرا نرسيده است كه كسى را زنهار دهند ، وكسى بدون رخصت رسول خدا صلى الله عليه وآله نمىتواند ديگرى را زنهار دهد . »
پس راه چاره بر ابىسفيان بسته ، وحيران شده رو به أمير المؤمنين عليه السلام كرد وعرض كرد : « اى أبا الحسن ! راهها بر من بسته شده ونمىدانم چه بايد بكنم . تو راهى پيش من بگذار وانديشه اى براي من بكن . »
اميرمؤمنان فرمود : « چيزى كه به تو سود دهد ، سراغ ندارم ، جز اين كه تو بزرگ فرزندان كنانه هستى . برو در ميان مردم بايست ومردم را زنهار ده ( وآنان را در أمان خويشتن درآر ) . سپس به ديار خود باز گرد . »
گفت : « آيا اين كار به من سودى دهد ؟ »
فرمود : « نه به خدا سوگند ، ولى چيزى ديگرى اكنون سراغ ندارم . »
پس أبو سفيان به مسجد آمده ، در ميان مردم به پا خاست وگفت : « اى گروه مردم ! بدانيد كه من مردم