جمعى از معاريف به عنوان خيرخواهى سر راه را بر وى گرفته و خطر اين حركت و نهضت را تذكر دادند ، ولى آن حضرت در پاسخ فرمود كه من بيعت نمى كنم و حكومت ظلم و بيداد را امضا نمى نمايم و مى دانم كه به هر جا روم و در هر جا باشم مرا خواهند كشت و اينكه مكه را ترك مى گويم براى رعايت حرمت خانه خداست كه با ريختن خون من هتك نشود 267 .
امام حسين عليه السّلام راه كوفه را پيش گرفت ، در اثناى راه كه هنوز چند روز راه تا كوفه داشت ، خبر يافت كه والى يزيد در كوفه نماينده امام را با يك نفر از معاريف شهر كه طرفدارى جدى بود ، كشته و به دستور وى ريسمان به پايشان بسته در كوچه و بازار كوفه كشيده اند 268 و شهر و نواحى آن تحت مراقبت شديد درآمده و سپاه بى شمار دشمن در انتظار وى بسر مى برند و راهى جز كشته شدن در پيش نيست . همينجا بود كه امام تصميم قطعى خود را به كشته شدن بى ترديد اظهار داشت و به سير خود ادامه داد 269 .
در هفتاد كيلومترى كوفه ( تقريبا ) در بيابانى به نام كربلا ، آن حضرت و كسانش به محاصره لشگريان يزيد درآمدند و هشت روز توقف داشتند كه هر روز حلقه محاصره تنگتر و سپاه دشمن افزونتر مى شد و بالا خره آن حضرت و خاندان و كسانش با شماره ناچيز ، در
هامش
( 267 ) ارشاد مفيد ، ص 201 . فصول المهمه ، ص 168 .
( 268 ) ارشاد مفيد ، ص 204 . فصول المهمه ، ص 170 . مقاتل الطالبيين ( چاپ دوم ) ص 73 .
( 269 ) ارشاد مفيد ، ص 205 . فصول المهمه ، ص 171 . مقاتل الطالبيين ، ص 73 .