تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 50

مساهمون:

ص٥٠
به بطونى كه دارند جنبه مثل به خود مىگيرند ؛ يعنى نسبت به معارف الهيه كه از سطح افهام عاديه بسى بلندتر و بالاتر مىباشد مثل‌هايى هستند كه براى نزديك كردن معارف نامبرده به افهام زده شده‌اند خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً »
« 1 » و سوگند مىخورم ما در اين قرآن براى مردم از هرگونه مثلى گردانديم ولى بيشتر مردم امتناع ورزيدند جز اين كه نپذيرند و كفران كنند . و باز مىفرمايد :
« وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ »
« 2 » و آن است مثل‌ها براى مردم مىزنيم ولى آنها را تعقل نمىكند مگر كسانى كه داراى علمند . و قرآن مجيد امثال بسيار ذكر مىكند ولى آيات بالا و آنچه در اين مضمون است مطلق مىباشند و در نتيجه بايد گفت همه بيانات قرآنى نسبت به معارف عاليه كه مقاصد حقيقى قرآنند امثال مىباشند .

ز - قرآن مجيد محكم و متشابه دارد

خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ »
« 3 » قرآن كتابى است كه آياتش محكم قرار داده شده‌اند . و باز مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . اسراء ، آيه 89 ( 2 ) . عنكبوت ، آيه 43 ( 3 ) . هود ، آيه 1
قرآن در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 50 | السيد محمدحسين الطباطبائي