« هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ »
« 1 »
خداست آن كه در ميان جماعت امى از خودشان پيامبرى برانگيخت كه آيات خدا را بر ايشان تلاوت مىكند و آنان را تزكيه مىنمايد ، و بر ايشان كتاب و حكمت را تعليم مىدهد .
به موجب اين آيات پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مبين جزئيات و تفاصيل شريعت و معلمالهى قرآن مجيد مىباشد و به موجب حديث متواتر ثقلين پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله ائمهء اهلبيت عليهم السلام را در سمتهاى نامبرده جانشينان خود قرار داده است و اين مطلب منافات ندارد با اينكه ديگران نيز با اعمال سليقهاى كه از معلمين حقيقى ياد گرفتهاند مراد قرآن مجيد را از ظواهر آياتش بفهمند .
ه - قرآن مجيد ظاهر و باطن دارد
خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً »
« 2 »
خدا را بپرستيد و هيچ چيزى را - در عبادت - شريك او قرار مدهيد .
و ظاهر اين كلام نهى از پرستش معمولى بتهاست چنان كه مىفرمايد :
« فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ »
« 3 »
دورى گزينيد از پليدىها كه بتها باشند .
ولى با تأمل و تحليل معلوم مىشود كه پرستش بتها براى اين ممنوع است كه خضوع و فروتنى در برابر غير خداست و بت بودن معبود نيز خصوصيتى ندارد چنان
هامش
( 1 ) . جمعه ، آيه 2
( 2 ) . نساء ، آيه 36
( 3 ) . حج ، آيه 30