باشد كه غفلت و جهل و عجز راهى به ساحت پاكش ندارد در اين فرض عقل موردى پيدا نخواهد كرد كه ضرورت را مرتفع ديده از حكم سرباز زند و براى هميشه به آنچه وحى حكم مىكند حكم خواهد كرد .
خداى متعالى مىفرمايد :
« أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ »
« 1 »
آيا كسى كه بالا سر نفس و كارش ايستاده مانند ديگران است .
و مىفرمايد :
« إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ »
« 2 »
هيچ نفسى بى نگهبان نيست .
و مىفرمايد :
« كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ »
« 3 »
هر نفسى گروگان كارش است .
8 - راه وحى از خطا مصون است
بنابر آنچه گذشت راه وحى و تعليم برنامه زندگى اجتماعى انسان از اين راه جزء برنامه آفرينش مىباشد و روشن شد كه تكوين و آفرينش هرگز در كار خود خطا نمىكند ، پس مواد دين آسمانى كه از راه وحى به مردم تعليم مىشود و در طول اين مسافت دچار هيچگونه خطا و اشتباهى نخواهد بود خداى متعال مىفرمايد :
« عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً * إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ
هامش
( 1 ) . رعد ، آيه 33
( 2 ) . طارق ، آيه 24
( 3 ) . مدثر ، آيه 38