آن بود تا در ميدان عرضهء صنعت و جلوه حرفت با وى برابرى كند يا سبق برد . و تا سخن درين باب بىپشتوانهء حجت و دستمايه بينت نمانذ طرفى از صنايع مستعمل در كتاب بر منصه جلوه مىنشيند و منباب تيمن و تبرك سخن را از اقتباس آغاز مىكنيم .
اقتباس از قرآن مجيد
اقتباس : اندكى از قرآن يا حديث در عبارت خود آوردن بىاشارت 93
« وجود همه از اوست و رجوع همه با او ، « فتعالى الله الملك الحق لا إله الا هو يحيى و يميت و هو حى لا يموت » ص 6
« نسناس خود را به شكل انسان برتوانذ آورد تا مگر مشرف شوذ بشرف نطق و مكرم گردذ بزيور عقل ، تو كى متوجى بتاج كرامت
« وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ »
و مزين بزيور علم
« وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ »
و محلى بحليه حكمت كى
« وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً »
نتوانى كرد كى بقاذورات دنيا مغرور نشوى و از خود قطع علائق كنى » ص 14 و 15
« جز تمتع طعام و تلذذ وقاع و تتبع قواى شهوانى و متابعت هواى نفسانى از دنيا بهرهء ندارند
« أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ »
ص 23
« بسيار چيزست كى دل مردم در قبول آن كاره باشذ و خير او در آن بوذ و نيز فراوانست كى دل مردم خواهان كارى بوذ و دوستدار و آرزومند چيزى باشذ كى اگر ممكن شوذ شر او در آن بوذ
« عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ »
ص 26
« مثل اين كتاب معارضه كليله را چگونه شايذ و ژاژطيان در مقابله قرآن كى درآيذ
« وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ »
ص 73
« مىخواهم كى مال پذر در دست من مقرر دارى و ودايع او به من سپارى و خويشتن را از زمرهء آنان كى
« يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً »
استخراج واجب دارى و وخامت عاقبت اين نهى كى
« لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ »
پيش چشم كنى و چون مرا استقلال حاصل آمذ و استبداد روى نموذ و . . . پيذا آمد آيهء
« وَ ابْتَلُوا الْيَتامى . . . »
برخوانى 104
ايضا رك ص 134 - 144 - 200 - 248 - 312 - 320 - 341 - 368
و موارد بسيار ديگر .
اقتباس از حديث
« چون دور خلافت او بپايان رسيذ و نوبت آن نيابت بانقضاء نزديك آمذ و طاير قضا ، طالب وديعت گشت و رائد الهى متقاضى امانت شذ آن كار بصلاح عمر كى « اذا ذكر الصالحون فحيهل بعمر » بازگذاشت » ص 36
« و آنچ حق خداست به بىتوشگان و حاجتمندان و مستحقان رسانم و بذان خويشتن را از زمرهء آن طايفه كى « بشر مال البخيل بحادث او وارت » بيرون آرم و در سلك آن گروه كى « ان الله يحب ان يرى اثر نعمته على عبده » كشم تو نيز مرا ملامت مكن » ص 97