/ 333
كافران ، صفات و ارزش گذارى آنان
رهنمودهايى از آيات :
بخش پيشين دربارهء صفات مؤمنان بود و در اين جا به عكس از كافران و صفات آنان گفتگو مىشود .
چون در اجتماع ، هر اجتماعى باشد ، بين افراد اعتماد برقرار گردد ، همكارى آنان همچون خونى است كه در رگهاى سالم مىگردد و اين همكارى و كمال طلبى هر چه افزونتر باشد ، جامعه به حضارت نزديكتر مىشود ، و حضارت يعنى حضور انسان نزد انسان و حكومت عدالت و اعتماد متقابل ، امّا اگر اين شرطها نباشد حضارت از ميان مىرود و عقب ماندگى جاى آن را مىگيرد اگر چه مظاهر تمدّن وجود داشته باشد . از اين رو تمدّن پيشرفت تكنولوژى نيست بلكه همان است كه گفته شد .
امّا ارتباط بين افراد اجتماع هر چه استوارتر باشد ، رحمت خداوند به ايشان نزديكتر مىشود و اگر ارتباط و همكارى را كه دستور الاهى است ببرّند ، لعنت خدا كه به صورت حرمان و عذاب مجسّم است و نيز فرجام بد آنان را فرا مىگيرد .
/ 334 روزى از خداست و بازداشتن آن نيز به دست اوست و اين روزى كه از روزى دنيوى بزرگتر است نعمت اخروى است . كافران به نعمت دنيا مىنازند حال آن كه لذّتى گذراست .
كافران مدام آيه مىطلبند گويى در آيات كاستى هست امّا كاستى در خود آنان است . خداوند كسى را كه بد را برگزيند گمراه مىكند و آن را كه به سوى او برگردد رهنمون مىشود ، و توبه گران مؤمنان راستيناند ، دلهايشان به ياد خدا آرامش