اهتمام علّامه به پرورش و تربيت شاگردان
به حق مىتوان گفت اين شخصيت برجسته حق بزرگى بر گردن دانشپژوهان دارد . خدا درجات استاد را عالى گرداند . علّامه بزرگوار در طول زندگى خود ستارهء درخشانى بود كه هم با حكمت علمى و هم با حكمت عملى افرادى چون شهيد آيت اللّه مطهرى را پروراند و تحويل جامعه داد . شاگردانش مىدانند كه گذشته از مقام علمى و فلسفى ، علّامه شخصيت متبلورى در حكمت عملى بود .
به تعبير يكى از شاگردانش كه گفت ده سال در خدمتش آمدوشد داشتم و هميشه ايشان را در حضور اللّه مىديدم ، هميشه مراقب بود و توجه داشت كه اعمال و گفتارش زير نظر خداست . او با حكمت نظرى خود سطح افكار را بالا مىبرد و با رفتار و حكمت عملى ، روح را صفا مىداد و به شاگردان و جامعه درس عمل و رفتار مىآموخت « 1 » .
آنچه كه در نظر علّامه اهميت بسيار داشت تربيت شاگرد بود كه بخصوص براى اهل فضل و كسانى كه در رشتهء تعليم و تربيت كار مىكنند كمال اهميت را دارد . وى نسبت به تربيت شاگرد خصوصا در زمينهء معارف و حقايق قرآنى و
هامش
( 1 ) يادنامه اوّل علّامه طباطبايى ، ص 207 ؛ از بيانات استاد محمد عبد خدائى .