14 . تبيين معناى « قضا و قدر » ( ج 5 ، ص 105 و 112 ) .
15 . تفسير « رزق » ( ج 5 ، ص 149 ) اين بحث يكى از زيباترين و پرمحتواترين تعليقات استاد علامه طباطبائى است .
16 . كيفيت استناد شرور و جاىگاه آنها در نظام تكوين ( ج 5 ، ص 161 و 207 ) .
17 . روايات « عالم ذر » بيان لسان حال است ( ج 5 ، ص 257 ) .
18 . علم « افاضه » است نه « فعل انسان » ( ج 5 ، ص 224 ) .
19 . عدم تزاحم در بهشت و عدم تنافى بين رواياتى كه مربوط به چگونگى حيات فرزندان مؤمنان در بهشت و عدم نياز به « جمع » اينگونه روايات ( ج 5 ، ص 29 ) .
20 . خلط بحث عقلى و لفظى در بحث وعد و وعيد ( ج 6 ، ص 8 ) .
21 . محال بودن تناسخ در بدن عنصرى و امكان آن در بدن مثالى ( ج 6 ، ص 271 ) .
22 . زمان موهوم ( ج 6 ، ص 330 ) .
23 . عذاب بر روح است يا بدن ؟ ( ج 7 ، ص 38 ) .
24 . جعلى بودن بعضى از احاديث ، مثل احاديث منقول در ( ج 7 ، ص 45 ؛ ج 6 ، ص 291 ، و 290 ؛ ج 3 ، ص 56 ، 249 و 252 ) .
25 . تعليقاتى مربوط به « حديثشناسى » ؛ مثلًا نقل به معنا شدن برخى روايات يا اشتباهاتى كه در نقل روايات پيش آمده است و اضافاتى كه از كلمات راويان است ، ولى به حديث اضافه شدهاند ( ج 4 ، ص 167 ، ج 3 ، ص 56 و 306 و ج 2 ، ص 160 ) .
26 . اشاره به فلسفه عالى و عامى ( ج 3 ، ص 267 و ج 4 ، ص 164 ) .
به طور كلى مىتوان ويژگىهاى تعليقات استاد علامه طباطبائى بر بحارالانوار را در چند امر خلاصه كرد :
1 اختصارگويى ؛
2 . عدم نقل قول ؛
3 . دقتهاى عقلى فلسفى ؛
مجموعه رسائل ( فارسى ) — صفحة 25
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٥