اين روايت نيز با روايات گذشته و مخصوصا با روايت خود قتاده در مطففين و انسان و لم يكن مخالف مىباشد .
باز در همان كتاب از كتاب ناسخ و منسوخ تاليف ابن حصار نقل كرده كه سورههاى مدنى مورد اتفاق بيست سوره است و آنچه در آن اختلاف هست دوازده سوره است ، و از اين چند سوره گذشته بقيه سورهها به اتفاق مكى است « 1 » .
و آن سورههايى كه مدنى بودنشان مورد اتفاق است عبارتند از : 1 . بقره 2 . آل عمران ؛ 3 . نساء ؛ 4 . مائده ؛ 5 . انفال ؛ 6 . توبه ؛ 7 . نور ؛ 8 . احزاب ؛ 9 . سوره محمد ؛ 10 . فتح ؛ 11 . حجرات ؛ 12 . حديد ؛ 13 . مجادله ؛ 14 . حشر ؛ 15 .
ممتحنه ؛ 16 . منافقون ؛ 17 . جمعه ؛ 18 . طلاق ؛ 19 . تحريم ؛ 20 . نصر .
و آنچه از مكىها و مدنىهاى مورد اختلاف است سورههاى ذيل است :
1 . رعد ؛ 2 . رحمان ؛ 3 . جن ؛ 4 . صف ؛ 5 . تغابن ؛ 6 . مطففين ؛ 7 . قدر ؛ 8 .
بينه ؛ 9 . زلزال ؛ 10 . توحيد . 11 و 12 . معوذتان .
البته در فن تفسير و بحثهاى مربوط به دعوت نبويه و سير روحى و سياسى و اجتماعى دعوت در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و تحليل سيره شريفه آن جناب ، دانستن اينكه كدام سوره مكى و كدام مدنى است و تقديم و تاخير نزول آيات ، دخالت بسيارى دارد .
آنچه درباره اين روايات مىتوان گفت اين است كه به هيچوجه قابل اعتماد نيستند ، زيرا نه ارزش روايت دينى را دارند و نه ارزش نقل تاريخى . اما ارزش روايت دينى ، زيرا اتصال به پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را ندارد و تازه روشن نيست كه ابن
هامش
( 1 ) . الاتقان : 1 / 11 .