س 820 - سوگندهايى كه خداى متعال در آياتى از قرآن ياد مىكند چه وجه و يا حكمتى دارد ؟
ج - سوگندى كه خداى تعالى ياد مىكند سوگند تدبير او است ، تا هم وقوع جزاى موعود را تأكيد كند ، و هم حجتى باشد بر وقوع آن جزا ، گويا فرموده :
من به اين حجت سوگند مىخورم كه مدلولش واقع خواهد شد .
[ اين موردى بود كه در ذيل آيهء شريفهء
« إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ »
« 1 » بيان شده است . ] اگر در آياتى كه خداى تعالى در آنها سوگند ياد كرده دقت بفرماييد ، خواهيد ديد كه خود آن سوگندها حجت و برهانى است كه بر حقانيت جواب قسم دلالت مىكند ، نظير سوگندى كه درمورد رزق خورده و فرموده :
« فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ ،
سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه اين مطلب حق است » « 2 » ، كه در عين اينكه سوگند خورده بر حقّيّت رزق ، دليل را هم بيان كرده ، و آن اين است كه خداى تعالى رب و مدبر آسمان و زمين است ، و مبدأ رزق مرزوقين هم همان تدبير الهى است . « 3 »
* سيّئات
س 821 - كلمهء « سيئات » در عرف قرآن و مفهوم آن در كاربردهاى مختلف آيات چيست ؟
ج - اين كلمه بهمعناى حادثه و يا عملى است كه زشتى و بدى را به همراه دارد و به همين جهت اى بسا كه لفظ آن بر امور و مصائبى كه آدمى را بدحال مىكند اطلاق مىشود . « 4 » و اى بسا كه بر نتايج معاصى و آثار خارجى و دنيوى و اخروى آن اطلاق مىشود ، « 5 » و اى بسا بر خود معصيت نيز اطلاق مىشود ، « 6 » و
هامش
( 1 ) . سورهء مرسلات ، آيهء 7 .
( 2 ) . سورهء ذاريات ، آيهء 23 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 237 . [ با تصرف ]
( 4 ) . سورهء نساء ، آيهء 79 . سورهء رعد ، آيهء 6 .
( 5 ) . سورهء نحل ، آيهء 34 ؛ سورهء زمر ، آيهء 51 .
( 6 ) . سورهء شورى ، آيهء 40 .