خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ملعون و باز ملعون است ، كسى كه كنار سفرهاى بنشيند كه در آن سفره شراب نوشيده مىشود . « 1 »
آيهء شريفه
« وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ ،
و بر گناه و دشمنى يكديگر را كمك مكنيد » « 2 » مؤيد اين دو روايت است . « 3 »
* خمس
س 620 - آيهاى كه مربوط به « خمس » است كدام است ؟ و چه نوع تشريعى در آن وجود دارد ؟
ج - آيهء شريفهء 41 انفال
« وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ . . . »
است .
و از ظاهر آيه برمىآيد كه تشريع در آن مانند ساير تشريعات قرآنى ابدى و دائمى است ، و نيز استفاده مىشود كه حكم مورد نظر آيه مربوط به هرچيزى است كه غنيمت شمرده شود ، هرچند غنيمت جنگى مأخوذ از كفار نباشد ، مانند استفادههاى كسبى و مرواريدهايى كه با غوص از دريا گرفته مىشود و كشتيرانى و استخراج معادن و گنج ، آرى ، گو اينكه مورد نزول آيه غنيمت جنگى است ، و ليكن مورد مخصص نيست .
و همچنين از ظاهر مصارفى كه برشمرده و فرموده :
« لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ »
برمىآيد كه مصارف خمس منحصر در
هامش
( 1 ) . فروع كافى ، ج 6 ، ص 268 .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 3 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 2 ، ص 299 .