است كه از حدّ احتمال تجاوز ننموده ، و هيچ دليلى كه بر يكى از آنها دلالت كند در دست نيست .
بله در بعضى از روايات به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ائمه اهل بيت عليهم السّلام نسبت داده شده مؤيداتى براى قول چهارم و هفتم و هشتم و دهم ديده مىشود . « 1 »
* حسنات و سيئات
س 521 - « حسنات » و « سيّئات » چگونه مستند به خداى تعالى هستند ؟
ج - از نظر قرآن كريم هرچيزى غير از خدا كه اسم « شىء » و « چيز » بر آن اطلاق شود ، مخلوق خداى تعالى است به دلايل زير كه اين دو آيه خلقت را در تمامى چيزها اثبات مىكند :
-
« اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ،
پديدآورنده هرچيزى خدا است » . « 2 »
-
« خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً ،
هرچيزى را بيافريد و به نوعى ناگفتنى تقدير كرد » . « 3 »
و از سوى ديگر در آيه شريفه
« الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ،
خدايى كه هرچه آفريد ، خوب آفريد » « 4 » ثابت مىكند كه هرمخلوقى خوب است . اين حسن و خوبى لازم لاينفك خلقت است هركجا كه « خلقت » باشد ، « خوبى » نيز وجود دارد .
هرچيزى به همان اندازه كه از خلقت و وجود بهره دارد ، از حسن و خوبى هم
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 18 ، ص 6 و 7 [ با تصرف ]
( 2 ) . سورهء زمر ، آيهء 63 ؛ سورهء رعد ، آيهء 18 .
( 3 ) . سورهء فرقان ، آيهء 2 .
( 4 ) . سورهء سجده ، آيهء 7 .