هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ ،
او پرستيدهشوندهء به حقّى است كه به تمامى صفات بزرگى و كمال توصيف مىشود كه برخى از آنها عبارتند از :
1 .
عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ ،
از آنچه بر مردم نهان و آنچه آشكار است آگاهى دارد .
2 .
هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ .
اين دو صفت از رحمت بهمعناى نيكىكردن گرفته شدهاند و گردآوردن ميان اين دو واژه ، اشاره بدين نكته دارد كه رحمت او هرچيزى را دربر مىگيرد ، حتّى در هنگام خشم او و نااميدشدن از اين رحمت ، كفر و گمراهى به شمار مىرود .
3 .
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ .
اين جمله تأكيدى بر يگانگى اوست .
الْمَلِكُ ،
فرمانروايى آسمانها و زمين از آن او مىباشد . او زنده مىكند و مىميراند و پناه مىدهد و بهكسى پناه نمىبرد .
4 .
الْقُدُّوسُ .
از تقديس گرفته شده است : او از هرچيزى كه شايستهء عظمتش نباشد ، منزّه و پاك است .
5 .
السَّلامُ ،
ايمنىبخش است ، زيرا آرامش و امنيّت از او سرچشمه مىگيرد .
6 .
الْمُؤْمِنُ ،
او مؤمنان را بهخاطر ايمانشان پاداش مىدهد و آنان را از آتش درامان نگه مىدارد .
7 .
الْمُهَيْمِنُ ،
مراقب و نگهبان است .
8 .
الْعَزِيزُ ،
پيروزمندى كه مغلوب نمىشود و شكست نمىخورد .
9 .
الْجَبَّارُ ،
بلندمرتبهاى كه هيچكس به او نمىرسد .
10 .
الْمُتَكَبِّرُ ،
داراى بزرگى و عظمت است .
سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ،
خداوند از داشتن شريك ، همسر و فرزند پاك است .
11 .
هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ .
اين دو صفت مترادف و هممعنا مىباشند . برخى گفتهاند :
« الْبارِئُ »
يعنى كسىكه از نقص و كاستى پاك است .
لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى .
تمامى نامهاى خداوند نيكو و بزرگ است . به تفسير آيه 180 از سوره اعراف ، در جلد