واژگان
استوى : دراينجا بهمعناى استولى ( غلبه يافت ) است و بههمين سبب به « على » متعدّى شده است .
العرش : كنايه از پادشاهى و سلطنت است .
اعراب
« سَبَّحَ لِلَّهِ » ،
« للّه » لام از لحاظ اعراب زايد است نظير : شكرت له و نصحت له كه بهمعناى « شكرته » و « نصحته » است . نيز جايز است كه لام اصلى باشد و بهمعناى سبح تسبيحا خالصا لوجه الله » . « ما » دراينجا شامل جميع آفريدگان ، چه عاقل و چه غيرعاقل مىشود .
تفسير
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ .
در آيه 49 از سوره نحل آمده است :
« وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ »
هركدام از تسبيح و سجده براى خداست و اين سخن ، نوعى اعتراف به قدرت و حكمت خداوند بهشمار مىرود و اين اعتراف دو نماد دارد : يكى با زبان گفتار و ديگرى با زبان حال و انسان خدا را با هردو زبان تسبيح مىگويد ، امّا موجوداتى كه زبان گفتار ندارند ، خدا را با زبان حال سجده مىكنند و تسبيح مىگويند . چه ، هيچ موجودى نيست ، مگر آنكه نشانگر وجود آفريننده و صورتدهندهء خودش مىباشد . به تفسير آيه 44 از سوره اسراء در جلد پنجم ، بخش :
« هرچيزى با ستايش او تسبيح مىگويد » رجوع كنيد .
در كتابهاى سيره ، حديث و تفسير آمده است : فاطمه عليها السّلام دختر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله تمامى كارهاى خانهاش و خدمت به شوهر و فرزندانش را انجام مىداد . يك روز از