وضعيت خود به نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله شكايت برد . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آثار رنج و تلاش را بر او و دستانش مشاهده كرد . از اينرو ، از پدرش تقاضا كرد كه يكى از اسيران جنگ را به عنوان كنيز و خدمتگزار در اختيار او قرار دهد تا در كارهاى منزل به وى كمك كند .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرمود : من به تو كنيز نمىدهم ، درحالىكه ديگران با شكم گرسنه بهسر مىبرند . آنگاه فرمود : آيا تو را به چيزى رهنمون نشوم كه از كنيز بهتر است و آن اين كه 33 مرتبه سبحان اللّه مىگويى ، 33 مرتبه الحمد للّه و 34 مرتبه اللّه اكبر . فاطمه عليها السّلام گفت : خشنود شدم اى پيامبر خدا . اين تسبيحات به نام تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام معروف است .
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ * لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ .
گويى كسى مىپرسد : چرا آنچه در آسمانها و زمين است ، خدا را تسبيح مىگويد ؟ در پاسخ آمده است : زيرا آنچه در آسمانها و زمين است ، ملك خداى يكتا و بىشريك مىباشد ، چون او با قدرتش نيرومند و با اراده كردنش حكيم است و نيز به اين دليل كه مرگ و زندگى در دست قدرت اوست .
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
آنچه را او خواست ، موجود شد و آنچه را نخواهد موجود نمىشود .
هُوَ الْأَوَّلُ ،
اوست اول كه آغازى پيش از او نبوده است و آغاز هرچيزى از او مىباشد .
وَ الْآخِرُ
اوست آخر كه پايانى پس از او نيست و هرچيزى به او پايان مىپذيرد .
وَ الظَّاهِرُ
او بهوسيله آثار و افعالش آشكار است ، نه با ديدن حواس .
وَ الْباطِنُ
اوست باطن كه عقلها و خيالها به كنه و حقيقت او آگاهى نمىيابند و تنها از طريق آثارش براى عقلها تجلّى مىيابد . در نهج البلاغه آمده است :
« سپاس خدايى را سزاست كه از نشانههاى سلطنت و بزرگى و بزرگوارى خود ، شگفتىهاى قدرت و توانايىاش را آشكار ساخت و كاسهء چشمها را و إله و مبهوت كرد و انديشههايى را كه در مردم خطور مىكند ، از شناختن حقيقت صفت خويش باز داشت . . . او نزديك و دور و بالا و پايين است . . . هستى او از زمانها و وجود او از عدم و