كيفر بدكاران
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 123 تا 124 ]
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً ( 123 ) وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً ( 124 )
نه بر وفق مراد شما و نه بر وفق مراد اهل كتاب ، كه هركس كه مرتكب كار بدى شود جزايش را ببيند و جز خدا براى خويش دوست و ياورى نيابد . ( 123 )
و هركس كه كارى شايسته كند ، چه زن و چه مرد ، اگر مؤمن باشد به بهشت مىرود و به قدر آن گودى كه بر پشت هستهء خرماست به كسى ستم نمىشود . ( 124 )
واژگان
نقير : گوديى است در پشت هستهء خرما ، كه در كم بودن يك چيز بدان مثل زده مىشود .
اعراب
اسم « ليس » محذوف است ؛ زيرا كلام بر آن دلالت مىكند و تقدير « ليس الأمر بأمانيّكم » مىباشد . « من » در
« مَنْ يَعْمَلْ »
اسم شرط و محل آن مرفوع است بنابر