پرش به محتوای اصلی

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ۲ — صفحه 33

پدیدآورندگان:

ص۳۳

يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا . جمله‌اى مستأنفه است و مقصود آن است كه دانشورى كه حقيقتا ايمان [ به خدا ] دارد ، مىگويد : هركدام از محكم و متشابه وحى الهى است و هركس كه از محكم چشم بپوشد و به متشابه تشبّث كند تا نيرنگ و فتنه انگيزى نمايد ، يقينا هدف سوء دارد و دلش بيمار است . وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ . مقصود از « أُولُوا الْأَلْبابِ » كسانى هستند كه حكمت را هم از آيات محكم و هم از آيات متشابه ، به دست مىآورند و به‌سان كسانىكه سعى دارند تا از اسلام ايراد بگيرند ، آيات متشابه را وسيلهء گمراه كردن ديگران قرار نمىدهند . رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ . اين آيه ، دعايى است كه هر عالم اخلاصمند ، آن را مىخواند تا مبادا گرفتار لغزش شود و در هنگام تحقيق به راه صواب دست نيابد .