پناه بردن جنايتكار به حرم
در كتاب جواهر ، كه بزرگترين منبع فقه جعفرى به شمار مىرود ، آمده است : « حدّ ، مطلقا بركسىكه به حرم پناهنده شده است جارى نمىشود ؛ زيرا خداوند تعالى مىفرمايد : « مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً ؛ كسىكه داخل آن شود در امان است » ، بلكه بايد از لحاظ غذا و آب برچنين شخصى سخت گرفت و در اينباره بايد به اندازهاى كه رمق او باقى بماند بسنده كرد تا وى از حرم بيرون آيد و آنگاه بر او حد جارى شود . در روايت صحيح از امام جعفر صادق عليه السّلام دربارهء مردى كه در بيرون حرم جنايت مىكند و سپس به حرم پناه مىبرد ، چنين آمده است : « نه حد بر او جارى مىشود ، نه غذا و آب به وى داده مىشود و نه سخن با وى گفته مىشود ؛ چراكه اگر چنين رفتارى با وى شود ، او از حرم خارج خواهد شد و آنگاه بر او حد جارى مىشود . و اگر شخصى در داخل حرم مرتكب جنايت شود ، در حرم بر او حد جارى خواهد شد ؛ زيرا وى حرمت حرم را ناديده گرفته است » .