تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢
/ 451

توبهء قوم يونس در زمان مناسب

رهنمودهايى از آيات :

پس از بيان اديان الهى پيشين و كافر شدن مردم به آنها و پيروزى مؤمنان در اثر توكل به خدا ، در اين آيات سخن در باب كسى است كه به قرآن شك مىكند و كسانى كه چنين مىكنند از تاريخ آگاهى ندارند . در حالى كه قرآن حقى است كه از سوى خدا آمده و نبايد در آن ترديد روا داشت و نبايد در زمرهء تكذيب كنندگان آيات خدا بود كه هر كس چنين باشد همانند اقوام سالفه كه مزهء كفر خود چشيدند زيانكار خواهد بود . آرى ، كسانى كه به خود ستم روا داشتند و از راه حق منحرف شدند ، خدا آنان را مهر ضلالت زده و سخن او دربارهء ايشان تحقق يافته كه حتى اگر آيات گوناگون بر آنان نازل شود ايمان نياورند . آرى ، ايمان مىآورند ، ولى زمانى كه عذاب را به عيان مشاهده كنند و ديگر ايمان برايشان سودى نخواهد داشت . / 452 اما قوم يونس چنين نبودند . چون ايمان آوردند خدا عذاب را در اين دنيا از آنها برداشت و مدتى مهلتشان داد .

شرح آيات :

از شك تا يقين

[ 94 ] رسول در صحت رسالت الهى كه بر او نازل شده ترديد نداشته است ، ولى نگرانى او از اين بود كه به سبب انكار كفار اجراى آن صورت نگرفته است ، به سبب حكمت بالغه‌اى يارى خدا را به تعويق مىانداخت . همان گونه كه چون