وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ
چون سورهاى نازل شود بعضى به بعض ديگر نگاه مىكنند : آيا كسى شما را مىبيند ؟ » مراد اين است كه به صورت يكديگر نگاه مىكنند تا دريابند در برابر اين سورهء جديد چه عكس العملى در آنها پيدا مىشود . يعنى نمىخواهند از عقل خويش داورى بخواهند ، گويى به عقل خويش اعتماد ندارند .
ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ
و باز مىگردند . خدا دلهايشان را از ايمان منصرف ساخته . زيرا مردمى نافهمند . » نمىدانند كه فوايد سوره به آنان باز مىگردد و اين در صورتى است كه مجرد از نفاق در آن قضاوت كنند نه آن كه در ارزيابى آن همان معيارهاى فاسد خود را به كار دارند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 128 تا 129 ]
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 128 ) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ( 129 )
/ 311 / 312
صفات رسول اللَّه ( ص )
رهنمودهايى از آيات :
از دو آيهء آخر سوره توبه بر مىآيد كه پيامبر از ميان قومى كه بر آنها مبعوث