تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 75 ) فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ ( 76 ) فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ ( 77 ) أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ( 78 )

خداوند تعالى منافقان را به مال و ثروت دنيوى مىآزمايد

رهنمودهايى از آيات :

هم چنان سخن از منافقان است . در اينجا خداوند تعالى به رسول اكرم ( ص ) فرمان مىدهد كه با كفار و منافقان جهاد دايم را آغاز كند و بر آنان سخت بگيرد ، زيرا پايان كارشان جز آتش نيست . از جمله صفات منافقان حالت دوگونگى آنهاست مثلا قسم مىخورند كه سخن كفر بر زبان نياورده‌اند ، در حالى كه بارها بر زبان آورده‌اند . آنان نخست اسلام آوردند ولى چون احساس كردند كه مسلمان بودن مسئوليتهايى بر عهدهء آنان مىگذارد باز به كفر گرويدند . اكنون دو راه در پيش پا دارند يا به دامن اسلام باز گردند يا در انتظار عذاب دردناك خداوندى در دنيا و آخرت باشند بى آن كه در آسمان يا زمين يار ديگرى داشته باشند . / 226 برخى از منافقان همواره وانمود مىكنند كه در پى يافتن فرصتى هستند و