احكام جنابت
مسأله 351 - به دو چيز انسان جنب مىشود : اول : جماع . دوم : بيرون آمدن منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد ، با شهوت باشد يا بىشهوت ، با اختيار باشد يا بىاختيار .
مسأله 352 - اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها چنانچه با شهوت و جستن بيرون آمده و بعد از بيرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى دارد ، و اگر هيچيك از اين سه نشانه يا بعضى از اينها را نداشته باشد ، حكم منى ندارد . ولى در مريض لازم نيست « 1 » آن آب با جستن بيرون آمده باشد ، بلكه اگر با شهوت بيرون آيد و در موقع بيرون آمدن ، بدن سست شود در حكم منى است .
مسأله 353 - اگر از مردى كه مريض نيست ، آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانهاى را كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد و نداند نشانههاى ديگر را داشته يا نه ، چنانچه پيش از بيرون آمدن آن آب ، وضو داشته ، غسل تنها كافى است « 2 » و اگر وضو نداشته ، بايد غسل كند و بنابر احتياط واجب وضو هم بگيرد .
مسأله 354 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى دارد .
مسأله 355 - اگر انسان جماع كند و به اندازهء ختنهگاه يا بيشتر داخل شود ، در زن
هامش
( 1 ) - در مريض و زن اگر آب با شهوت بيرون آيد حكم مىشود كه منى است و لازم نيستبدن او سست شود .
( 2 ) - غسل بر او واجب نيست و اگر وضو نداشته بايد وضو بگيرد .