پاك است و رسانيدن آب به زخم ممكن است « 1 » و ضرر هم ندارد ، بايد آب را به روى زخم برساند ، و اگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن و رساندن آب به روى زخم ممكن باشد بايد آن را آب بكشد و موقع وضو آب را به زخم برساند ، و در صورتى كه آب براى زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است و نمىشود آن را آب كشيد ، بايد اطراف زخم را بشويد ، و اگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند ، و اگر جبيره نجس است يا نمىشود روى آن را دست تر كشيد ، مثلًا دوايى است كه به دست مىچسبد ، پارچه پاكى را به طورى كه جزء جبيره حساب شود ، روى آن بگذارد و دست تر روى آن بكشد ، و اگر اين هم ممكن نيست احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد و تيمم هم بنمايد .
مسأله 336 - اگر جبيره ، تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد بايد وضوى جبيرهاى بگيرد و بنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد .
مسأله 337 - اگر جبيره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد ، بنابر احتياط واجب بايد وضوى جبيرهاى بگيرد و تيمم هم بنمايد « 2 » .
مسأله 338 - كسى كه در كف دست و انگشتها جبيره دارد و در موقع وضو دست تر روى آن كشيده است ، بايد سر و پا را با همان رطوبت مسح كند « 3 » .
مسأله 339 - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است ، بايد جاهايى كه باز است روى پا را ، و جايى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند .
هامش
( 1 ) - بدون مشقّت و همينطور است در موارد ديگر .
( 2 ) - همان تيمم كافى است .
( 3 ) - و مىتواند از رطوبتى كه در اعضاى وضو هست مسح كند .