مباحى را ترك كند بايد انجام آن در نظر مردم بهتر از تركش نباشد .
سوم : به يكى از اسامى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس او گفته نمىشود مانند خدا و اللَّه و نيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مىگويند ولى به قدرى به خدا گفته مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ، ذات مقدس حق در نظر مىآيد ، مثل آن كه به خالق و رازق قسم « 1 » بخورد صحيح است .
چهارم : قسم را به زبان بياورد و اگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند صحيح نيست ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است .
پنجم : عمل كردن به قسم براى او ممكن باشد « 2 » و اگر موقعى كه قسم مىخورد ممكن باشد و بعداً از عمل به آن عاجز شود ، از وقتى كه عاجز مىشود ، قسم او بههم مىخورد و همچنين است اگر عمل كردن به نذر به قدرى مشقت پيدا كند كه نشود آن را تحمل كرد .
مسأله 2681 - اگر پدر از قسم خوردن فرزند جلوگيرى كند ، يا شوهر از قسم خوردن زن جلوگيرى نمايد ، قسم آنان صحيح نيست .
مسأله 2682 - اگر فرزند بدون اجازهء « 3 » پدر و زن بدون اجازهء شوهر قسم بخورد ، پدر و شوهر مىتوانند قسم آنان را بههم بزنند .
مسأله 2683 - اگر انسان از روى فراموشى ، يا ناچارى به قسم عمل نكند ، كفاره بر او واجب نيست . و همچنين است اگر مجبورش كنند كه به قسم عمل ننمايد . و قسمى كه
هامش
( 1 ) - و اگر قسم بخورد به اسمايى كه مشترك است و به غير خدا هم گفته مىشود و اگر بىقرينه گفته شود خداوند به نظر نمىآيد اگر قصد خدا را بكند احتياط آن است كه عمل كند به آن .
( 2 ) - اگر اول ممكن باشد و بعد تا آخر وقتى كه براى قسم تعيين شده عاجز شود يا براى اومشقّت و حرج باشد قسم بههم مىخورد و الّا نمىخورد .
( 3 ) - بعيد نيست كه بىاجازه قسم صحيح نباشد لكن احتياط ترك نشود .