او براى طلاق خود وكيل باشد ، چنانچه به رضايت « 1 » شوهرش خود را طلاق دهد صحيح است .
مسأله 2549 - زنى كه شوهرش گم شده ، اگر بخواهد به ديگرى شوهر كند ، بايد نزد مجتهد عادل برود و به دستور او عمل نمايد .
مسأله 2550 - پدر و جدّ پدرى ديوانه ، مىتوانند زن او را طلاق بدهند « 2 » .
مسأله 2551 - اگر پدر يا جدّ پدرى براى طفل خود زنى را صيغه كند ، اگرچه مقدارى از زمان تكليف بچه جزء مدت صيغه باشد مثلًا براى پسر چهارده سالهء خودش زنى را دو ساله صيغه كند ، چنانچه صلاح بچه باشد ، مىتواند مدت آن زن را ببخشد ولى زن دائمى او را نمىتواند طلاق دهد .
مسأله 2552 - اگر از روى علاماتى كه در شرع معيّن شده ، مرد دو نفر را عادل بداند و زن خود را پيش آنان طلاق دهد ، ديگرى كه آنان را عادل نمىداند مىتواند آن زن را بعد از تمام شدن عدّهاش براى خود يا براى كس ديگر عقد كند ، اگر چه احتياط مستحب « 3 » آن است كه از ازدواج با او خوددارى نمايد و براى ديگرى هم او را عقد نكند .
مسأله 2553 - اگر كسى زن خود را بدون اين كه او بفهمد طلاق دهد چنانچه مخارج او را مثل وقتى كه زنش بوده بدهد و مثلًا بعد از يك سال بگويد : يك سال پيش تو را طلاق دادم و شرعاً هم ثابت كند ، مىتواند چيزهايى را كه در آن مدت براى زن تهيه نموده و او مصرف نكرده است از او پس بگيرد ، ولى چيزهايى را كه مصرف كرده نمىتواند از او مطالبه نمايد .
هامش
( 1 ) - معلوم نيست رضايت شرط باشد .
( 2 ) - با مراعات مصلحت .
( 3 ) - ترك نشود .