تشخيص مىدهد ، اگر بخواهد شوهر كند ، چنانچه باكره باشد ، بنابر احتياط واجب بايد از پدر يا جدّ پدرى خود اجازه بگيرد ، و اجازهء مادر و برادر لازم نيست .
مسأله 2386 - اگر پدر و جدّ پدرى غايب باشند « 1 » يا دختر باكره نباشد « 2 » اجازه پدر و جدّ لازم نيست .
مسأله 2387 - اگر پدر ، يا جدّ پدرى براى پسر نابالغ خود زن بگيرد ، پسر بايد بعد از بالغ شدن خرج آن زن را بدهد .
مسأله 2388 - اگر پدر يا جدّ پدرى براى پسر نابالغ خود ، زن بگيرد ، چنانچه پسر در موقع عقد مالى داشته ، مديون مهر زن است ، و اگر در موقع عقد مالى نداشته ، پدر ، يا جدّ او بايد مهر زن را بدهند .
عيبهايى كه به واسطهء آنها مىشود عقد را بههم زد
مسأله 2389 - اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از اين هفت عيب را دارد مىتواند عقد را بههم بزند : اول : ديوانگى . دوم : مرض خوره . سوم : مرض بَرَص . چهارم : كورى .
پنجم : زمينگير بودن « 3 » . ششم : آن كه افضاء شده ؛ يعنى راه بول و حيض يا راه حيض و غائط « 4 » او يكى شده باشد . هفتم : آن كه گوشت ، يا استخوانى « 5 » در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود .
مسأله 2390 - اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه است يا آلت مردى ندارد يا
هامش
( 1 ) - به طورى كه نشود از آنها به وسيلهاى اذن گرفت و دختر هم احتياج به شوهر كردنداشته باشد .
( 2 ) - اگر بكارت او به شوهر كردن از بين رفته باشد .
( 3 ) - بلكه شل بودن به طورى كه واضح باشد گرچه زمينگير نباشد .
( 4 ) - در صورت يكى شدن راه حيض و غائط بايد احتياط كرد .
( 5 ) - يا غدهاى .