احكام صلح
مسأله 2168 - صلح آن است « 1 » كه انسان با ديگرى سازش كند كه مقدارى از مال يا منفعت مال خود را ملك او كند ، يا از طلب ، يا حق خود بگذرد كه او هم در عوض ، مقدارى از مال ، يا منفعت مال خود را به او واگذار نمايد ، يا از طلب ، يا حقّى كه دارد بگذرد . بلكه اگر بدون آن كه عوض بگيرد مقدارى از مال ، يا منفعت خود را به كسى واگذار كند ، يا از طلب يا حق خود بگذرد ، باز هم صلح صحيح است .
مسأله 2169 - دو نفرى كه چيزى را به يكديگر صلح مىكنند بايد بالغ و عاقل باشند ، و كسى آنها را مجبور نكرده باشد و قصد صلح داشته باشند « 2 » .
مسأله 2170 - لازم نيست صيغهء صلح به عربى خوانده شود ، بلكه با هر لفظى كه بفهماند با هم صلح و سازش كردهاند صحيح است .
مسأله 2171 - اگر كسى گوسفندهاى خود را به چوپان بدهد كه مثلًا يك سال نگهدارى كند و از شير آن استفاده نمايد و مقدارى روغن بدهد ، چنانچه شير گوسفند را در مقابل زحمتهاى چوپان و آن روغن صلح كند صحيح است ولى اگر گوسفند را
هامش
( 1 ) - و شرط است كه طرف هم قبول كند تا صلح شود .
( 2 ) - و به حكم حاكم از تصرف در اموال منع نشده باشند .