مسأله 1885 - اگر شك كند كه آبيارى با آب باران و آب دلو به يك اندازه بوده يا آب باران غلبه داشته ، مىتواند از نصف آن ده يك و از نصف ديگر آن بيست يك بدهد و نيز اگر شك كند « 1 » كه هر دو به يك اندازه بوده ، يا آبيارى با دلو غلبه داشته مىتواند زكات تمام آن را بيست يك بدهد .
مسأله 1886 - اگر گندم و جو و خرما و انگور با آب باران و نهر مشروب شود و به آب دلو و مانند آن محتاج نباشد ولى با آب دلو هم آبيارى شود ، و آب دلو به زياد شدن محصول كمك نكند زكات آن ده يك است ، و اگر با دلو و مانند آن آبيارى شود و به آب نهر و باران محتاج نباشد ولى با آب نهر و باران هم مشروب شود و آنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن بيست يك است .
مسأله 1887 - اگر زراعتى را با دلو و مانند آن آبيارى كنند و در زمينى كه پهلوى آن است زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد و محتاج به آبيارى نشود زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده ، بيست يك و زكات زراعتى كه پهلوى آن است ، ده يك مىباشد .
مسأله 1888 - مخارجى را كه براى گندم و جو و خرما و انگور كرده است حتى مقدارى از قيمت اسباب و لباس را كه به واسطهء زراعت كم شده ، مىتواند از حاصل كسر كند .
و چنانچه باقيماندهء آن « 2 » به 288 من و 45 مثقال كم برسد ، بايد زكات آن را بدهد .
مسأله 1889 - تخمى را كه به مصرف زراعت رسانده ، اگر از خودش باشد ، به مقدار وزن آن « 3 » مىتواند از حاصل كسر كند و اگر خريده باشد ، مىتواند قيمتى را كه
هامش
( 1 ) - در اين مسأله تفصيلى است كه در حاشيه عروه بيان شده است .
( 2 ) - اگر پيش از آن كه مخارج را كسر كند به ميزانى كه ذكر شده برسد بايد زكات آن را بدهد .
( 3 ) - تخم چه از خودش باشد چه خريده باشد قيمت وقتى را كه تخم پاشيده مىتواندحساب كند .