مسأله 1429 - هرگاه بداند نماز امام باطل است مثلًا بداند امام وضو ندارد ، اگرچه خود امام ملتفت نباشد ، نمىتواند به او اقتدا كند .
مسأله 1430 - اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده يا كافر بوده ، يا به جهتى نمازش باطل بوده ، مثلًا بىوضو نماز خوانده ، نمازش صحيح است .
مسأله 1431 - اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، چنانچه در حالى باشد كه وظيفهء مأموم است مثلًا به « حمد » و سورهء امام گوش مىدهد بايد نماز را به جماعت تمام كند و اگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفهء امام و هم وظيفهء مأموم است مثلًا در ركوع يا سجده باشد ، بايد نماز را به نيت فرادا تمام نمايد .
مسأله 1432 - احتياط واجب « 1 » آن است كه در بين نماز جماعت تا ناچار نشود نيت فرادا نكند .
مسأله 1433 - اگر مأموم به واسطهء عذرى بعد از « حمد » و سورهء امام نيت فرادا كند لازم نيست « حمد » و سوره را بخواند ، ولى اگر پيش از تمام شدن « حمد » و سوره نيت فرادا نمايد ، بايد مقدارى را كه امام نخوانده بخواند .
مسأله 1434 - اگر در بين نماز جماعت نيت فرادا نمايد ، نمىتواند « 2 » دوباره نيت جماعت كند . ولى اگر مردد شود كه نيت فرادا كند يا نه و بعد تصميم بگيرد نماز را با جماعت تمام كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 1435 - اگر شك كند كه نيت فرادا كرده يا نه ، بايد بنا بگذارد كه نيت فرادا نكرده است .
مسأله 1436 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و به ركوع امام برسد ، اگرچه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش صحيح است و يك ركعت حساب مىشود . اما اگر به
هامش
( 1 ) - واجب نيست .
( 2 ) - بنابر احتياط واجب .