تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
به‌جا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1241 - اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند ، احتياط واجب آن است كه بعد از سلام نماز ، آن را قضا نمايد . مسأله 1242 - اگر نماز احتياط و قضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو سجدهء سهو بر او واجب شود ، بايد اول نماز احتياط را به‌جا آورد . مسأله 1243 - حكم گمان در نماز مثل حكم يقين است « 1 » ، مثلًا اگر انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت خوانده نبايد نماز احتياط بخواند ، و اگر گمان دارد ركوع كرده ، نبايد آن را به‌جا آورد و اگر گمان دارد « حمد » را نخوانده ، چنانچه به ركوع نرفته ، بايد بخواند ، و اگر به ركوع رفته نمازش صحيح است . مسأله 1244 - حكم شك و سهو و گمان در نمازهاى واجب يوميه و نمازهاى واجب ديگر فرق ندارد ، مثلًا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون شك او در نماز دو ركعتى است ، نمازش باطل مىشود .

سجدهء سهو

مسأله 1245 - براى پنج « 2 » چيز بعد از سلام نماز ، انسان بايد دو سجدهء سهو به دستورى كه بعداً گفته مىشود به‌جا آورد : اول : آن كه در بين نماز ، سهواً حرف بزند . دوم : جايى كه نبايد نماز را سلام دهد ، مثلًا در ركعت اول سهواً سلام بدهد . سوم : آن كه يك سجده را فراموش كند . چهارم : آن كه تشهد را فراموش كند .
هامش
( 1 ) - در ركعت‌ها حكم يقين است ، و اما در غير آنها مثل ركوع و سجود و ساير اجزا معلوم‌نيست و بايد احتياط كند و احتياط در موارد آن مختلف است . ( 2 ) - در دوم و چهارم بنابر احتياط واجب و در سه چيز ديگر بنابر اقوا .