ديگرى شده يا كارى كه نماز را باطل مىكند بهجا آورده ، يا بين نماز و شك او زياد طول كشيده ، احتياط واجب آن است كه نماز احتياط را بهجا آورد و نماز را هم دوباره بخواند .
مسأله 1236 - اگر در نماز احتياط ، ركنى را زياد كند ، يا مثلًا به جاى يك ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، و بايد دوباره نماز احتياط و اصل نماز را بخواند .
مسأله 1237 - موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بهجا آورد و اگر محلش گذشته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلًا اگر شك كند كه « حمد » خوانده يا نه ، چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند ، و اگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1238 - اگر در شمارهء ركعتهاى نماز احتياط شك « 1 » كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند بايد بنا را بر كمتر بگذارد و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلًا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده ، و اگر شك كند يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است .
مسأله 1239 - اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهواً كم يا زياد شود ، سجدهء سهو ندارد .
مسأله 1240 - اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزا يا شرايط آن را
هامش
( 1 ) - بايد در شمارهء ركعتها بنا را بر اكثر بگذارد و در آنجا كه بنابر بيشتر گذاشتن نماز راباطل مىكند بايد اصل نماز را از سر بخواند و لازم نيست نماز احتياط را بهجا آورد .