گذشت ، سرِ ده روز غسل نمايد ، و اگر عادتش كمتر از ده روز است ، در صورتى كه بداند پيش از تمام شدن ده روز يا سر ده روز پاك مىشود ، نبايد غسل كند و اگر احتمال دهد خون او از ده روز مىگذرد احتياط واجب آن است كه « 1 » تا دو روز عبادت را ترك كند و بعد از دو روز تا روز دهم كارهاى استحاضه را بهجا آورد و كارهايى را كه بر حائض حرام است ترك نمايد . پس اگر پيش از تمام شدن ده روز يا سر ده روز از خون پاك شد تمامش حيض است و اگر ده روز گذشت ، بايد عادت خود را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و عبادتهايى را كه بعد از روزهاى عادت بهجا نياورده قضا نمايد .
مسأله 513 - اگر چند روز را حيض قرار دهد و عبادت نكند ، بعد بفهمد حيض نبوده است ، بايد نماز و روزهاى را كه در آن روزها بهجا نياورده قضا نمايد . و اگر چند روز را به گمان اين كه حيض نيست عبادت كند ، بعد بفهمد حيض بوده ، چنانچه آن روزها را روزه گرفته بايد قضا نمايد .
نفاس
مسأله 514 - از وقتى كه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مىآيد هر خونى كه زن مىبيند ، اگر پيش از ده روز يا سر ده روز قطع شود خون نفاس است . و زن را در حال نفاس ، نفساء مىگويند .
مسأله 515 - خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مىبيند نفاس نيست .
مسأله 516 - لازم نيست كه خلقت بچه تمام باشد ، بلكه اگر خون بستهاى هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند ، يا چهار نفر قابله بگويند كه اگر در رحم مىماند انسان مىشد ، خونى كه تا ده روز ببيند خون نفاس است .
هامش
( 1 ) - اين احتياط واجب نيست و مخير است تا ده روز عبادت را ترك كند يا عمل مستحاضهرا بهجا آورد و احتياط در ترك عبادت يك روز يا دو روز خيلى خوب است .