تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 681

مساهمون:

ص٦٨١
[ سؤال 12627 ] 73298201 بسمه تعالى 8 / 2 / 1361 حضور محترم حضرت آيت اللَّه العظمى رهبر عظيم الشأن انقلاب اسلامى ايران امام خمينى ، سلام عليكم بدين‌وسيله به استحضار مىرساند كه اين بنده ناچيز استدعا دارد كه در مسأله زير اين‌جانب را راهنمايى نماييد و تكليف شرعى شخصى را كه صاحب اين وضعيت است روشن فرماييد : اگر شخصى پدر و مادرى دارد كه آن‌ها از آغاز با اين انقلاب و موضع‌گيرىهاى آن در قبال هر موضوع مخالف بوده و يكسره غيبت سران مملكت اسلامى را مىكنند و به ايشان افترا مىبندند و هر حركت حزب اللَّه را محكوم به خيانت مىكنند و اسلام را بدون روحانيت مىخواهند و نيز آن جوان را از همكارى با بسيج يا سپاه پاسداران يا به جبهه رفتن منع مىكنند و حتى آن اسلام به اصطلاح صحيح خودشان را نيز انجام نمىدهند ؛ مثلًا پدر ريش خود را با تيغ مىتراشد اما ظاهراً به فرزند خود علاقه‌مندند و آن هم در صورتى است كه مطابق ميل ايشان رفتار نمايند ، با تمام اين صفاتى كه اين مادر و پدر دارند ، تكليف شرعى اين فرزند در قبال اطاعت يا غير آن در مورد و الدين خودش چيست ؟ آيا جايز است كه در آن خانه بماند يا بدون اذن آن‌ها عضو سپاه يا بسيج شود و شب‌ها براى پست دادن به مساجد برود و يا اگر بدون اجازهء ايشان به جبهه رفته و احياناً شهيد شد ، آيا اين شهادت مقبول مىباشد يا خير ؟ خواهشمند است مرا در اين مسأله راهنمايى نماييد . مسئلت مرا اجابت بفرماييد . خداوند متعال سايهء حضرت مستطاب عالى را تا انقلاب حضرت مهدى ( عج ) بر سر مستضعفين جهان قائم بدارد ، آمين ، به حق محمد و آله الطاهرين . بسمه تعالى ، رضايت ايشان در كارهاى فرزند اعتبار ندارد ولى فرزند كارى كه موجب اذيت و الدين است انجام ندهد .