كه باربرى مىكرده و بنا به التماس و درخواست او ، دكان شوهرم را به امانت و به طور موقّت با اخذ امانتنامه در اختيارش گذاردهام ، به اين شرط كه به محض مطالبهء شوهرم ، مسترد نمايد .
باربر كه به اتكاى همين دكان ، صاحب خانهء شخصى و لوازم كامل زندگى و سرمايهء كافى و اتومبيل سوارى شده است ، حالا ديگر از استرداد امانت به شوهر معيل و عليل و نيازمندم ، امتناع مىورزد . چون همزيستى كمينه و شوهرم به همين جهت متزلزل شده است ، مستدعى است به اين سؤال جواب شرعى اعطا فرماييد : شخصى كه دكانى را به رسم امانت و به طور موقت گرفته و امانتنامه داده و در امانتنامه ، امانت گرفتن را تصديق ، و با سپاسگزارى از اين مساعدت ، تعهّد كرده كه به محض مطالبهء صاحب امانت ، بدون توسل به هيچگونه عذر و بهانهاى ، امانت را به صاحبش مسترد كند ، آيا به حكم شرع ، محكوم و موظّف به استرداد امانت مىباشد يا خير ؟
بسمه تعالى ، تصرف در ملك غير ، بدون رضايت مالك شرعى ، حرام و موجب ضمان است .
[ سؤال 9222 ] 50712977
بسمه تعالى
محضر مبارك حضرت حجت الاسلام و المسلمين ، حضرت آيت اللَّه العظمى ، امام خمينى ، رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران ، چه مىفرماييد در اين مسأله شرعيه :
فردى هستم زارع ، كه مقدار شش ساعت آب و اراضى در چند سال قبل خريدارى نمودهام كه كار زراعى آن در يد يكنفر ، به نام محمداسماعيل بوده و در دو سال پيش نامبرده ملك اين حقير را به برادرش ابراهيم واگذار نموده كه زراعت كند و در اول ميزان سال گذشته ، به نامبرده تذكر دادم كه ملكم را واگذار نمايد تا خودم زراعت نمايم ، واگذار نكرد و در اول فروردين سال 1361 ملك را به پدرش واگذار نمود و دنبال كارهاى ديگرى رفت . پدرش براى اينجانب سفارش داده بود كه زمينهايت را خودت شخم بزن و زراعت نما ، و من هم بر طبق همين سفارش ، زمينهايم را با
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 119
مساهمون: السيد الخميني
ص١١٩