مىفرماييد دريافتى خالص سال 56 يعنى اين مبلغ 80 هزار تومان را نمىتوان جزء درآمد آن سال در نظر گرفت چون پس از پايان كار در سال 57 ملاحظه مىشود كه كل عايدى من از اينكار فقط 35 هزار تومان بوده است .
نمونه دوم ، كار ديگرى است كه دريافتىها و مخارج براى صاحب كار به شرح زير بوده است :
سالدريافتى از صاحبكار مخارج انجام شده براى
صاحبكار در ساختمان وى
1201356 هزار تومان 105 هزار تومان
1901357 هزار تومان 235 هزار تومان
1201358 هزار تومان 35 هزار تومان
جمع كل 430 هزار تومان 375 هزار تومان
و عايدى من از اين كار طى سالهاى 56 و 57 و 58 برابر با 55 هزار تومان است مسأله مبهم براى من اين است كه از اين مبلغ 55 هزار تومان يا 35 هزار تومان عايدى نمونه قبلى چه مبلغ را جزء درآمد سال 56 به حساب بياورم و چه مبلغ را جزء درآمد سال 57 يا 58 ؟
اينجانب فعلًا خمس را در سالهاى 56 تا 58 به طور على الحساب محاسبه كرده و پرداختهام تا پس از محاسبه قطعى در صورتى كه بدهكار شدم بقيه را بپردازم . در محاسبه خمس به طور على الحساب چنين عمل كردهام كه بدون توجه به دريافت و پرداختها ( زيرا دريافتها همه عنوان درآمد را ندارند و بيشتر صورت بدهى به صاحب كار را داشته است ) درآمد كل آن كار را محاسبه كردهام ( يعنى كل دريافتى از صاحب كار در عرض چند سال منهاى كل مخارجى كه براى صاحب كار به عمل آمده ) سپس اين درآمد را به نسبت حجم كارى كه در هر يك از سالها براى صاحب كار انجام شده تقسيم كرده و به حساب درآمد همان سال گذاشتهام .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 61
مساهمون: السيد الخميني
ص٦١